سه روش قالب گیری فیلم پلاستیکی
اکستروژن
اکستروژن پرکاربردترین روش برای ساخت فیلم های پلاستیکی است. در این فرآیند، گلولهها یا گرانولهای پلاستیکی ذوب میشوند و از طریق یک قالب مجبور میشوند تا یک صفحه پیوسته از فیلم پلاستیکی تشکیل دهند. پلاستیک مذاب به شکل صاف اکسترود می شود و سپس سرد می شود تا به صورت یک لایه نازک جامد شود. ضخامت فیلم را می توان با تنظیم شکاف قالب و سرعت فرآیند اکستروژن کنترل کرد. اکستروژن می تواند فیلم هایی از مواد مختلف مانند پلی اتیلن (PE)، پلی پروپیلن (PP) و پلی وینیل کلراید (PVC) تولید کند.
ریخته گری
ریخته گری روش دیگری است که برای تولید فیلم های پلاستیکی استفاده می شود. در این فرآیند، یک رزین پلاستیکی مایع روی یک سطح صاف مانند یک صفحه فلزی صیقلی یا یک درام چرخان ریخته میشود. رزین به طور یکنواخت در سطح پخش می شود تا یک لایه نازک تشکیل شود و سپس سرد و جامد می شود. سپس فیلم به دست آمده از سطح جدا می شود. ریخته گری امکان کنترل بیشتر بر روی ضخامت فیلم و کیفیت سطح را فراهم می کند. معمولاً برای تولید فیلم های تخصصی با ویژگی های خاص مانند فیلم های نوری یا فیلم های مانع استفاده می شود.
اکستروژن فیلم دمیده
اکستروژن فیلم دمیده نوعی از روش اکستروژن است که به طور خاص برای تولید فیلم های پلاستیکی لوله ای استفاده می شود. در این فرآیند، پلاستیک مذاب از طریق یک قالب دایرهای اکسترود میشود و شکل لوله مانندی را تشکیل میدهد. هوا از طریق مرکز قالب وارد می شود و لوله را باد می کند و آن را به عرض و ضخامت مورد نظر کشیده می شود. سپس لوله باد شده خنک می شود و به صورت یک صفحه صاف جمع می شود یا به شکل رول پیچیده می شود. اکستروژن فیلم دمشی معمولاً برای تولید فیلم های پلی اتیلن استفاده می شود که به طور گسترده در کاربردهای بسته بندی استفاده می شود.























